لوازم یدکی و قطعات اصلی تویوتا در قشم قشم آنلاین
گفتمان   نیازمندیها   سایتها   سفر   دانشنامه   ویدیوها   تصاویر   بلاگها   اخبار   خانه
۱۳۹۶/۰۴/۰۴

بررسى ويژگيهاى زمين شناسى مهندسى منطقه درگهان جزيره قشم

جزيره قشم بزگترين و پرجمعيت ترين جزيره خليج فارس است که در گذرگاه دريايى استراتژيک خليج فارس و درياى آزاد قرار گرفته است. مساحت اين جزيره با توجه به جزر و مد بين 1500 تا بيش از 1600 کيلومتر مربع تغيير مى نمايد. اين جزيره از دشتهاى وسيع و ارتفاعاتى که حداکثر بلندى آن 397 متر نسبت به سطح دريا است تشکيل يافته است. کرانه خاورى، جنوب باخترى و باختر جزيره تا فواصل نسبتاٌ زياد کم عمق بوده و عميق ترين منطقه دريا در اطراف جزيره قشم در کرانه جنوب شرقى مى باشد.
از نظر زمين شناسى جزيره قشم در انتهاى جنوب خاورى نوار زاگرس و در واحد مورفوتکتونيکى سرزمين پست خليج فارس - بين النهرين قرار دارد. بيرون زد سازندهاى زمين شناسى در چين هاى جزيره قشم شامل رسوبات نئوژن است که قديميترين آن سازند مارنى و ماسه سنگى آغاجارى مى باشد. رسوبات دريايى کواترنر بصورت دگرشيب بر نهشته هاى فوق از سنگ بستر قرار گرفته است. دشتهاى ساحلى نيز از رسوبات نرم گل و تبخيرى مربوط به جريانهاى جزر و مد و در مواردى از لوماشل ساحلى که توسط ملات آهکى سخت گرديده پوشيده شده اند.
ژئومورفولوژى جزيره قشم با توجه به دشت ها و ارتفاعات جداکننده و همچنين عمق دريا بطور مستقيم تاثير زيادى در جايابى و پيشنهاد اوليه محلهاى احتمالاٌ امکان پذير جهت احداث تاسيسات مختلف در اين جزيره و سواحل اطراف آن را دارد. خشکى هاى اصلى جزيره از نظر مورفولوژى عمدتاٌ تحت تاثير رخساره رسوبات تشکيل دهنده اکثراٌ مارن، مارن سنگ و ماسه سنگ و زمين ساخت آنها مى باشد. از نظر مورفولوژى رسوبات فوق با توجه به خواص فيزيکى و شيميايى چهره هاى متفاوتى را بخود گرفته اند. ساختارهاى تکتونيکى که عمدتاٌ از نوع گسل نرمال هستند تاثير زيادى در ژئومورفولوژى منطقه و ايجاد شکلها و تغييرات ارتفاعى در فواصل کم داشته اند.
با توجه به اعلام جزيره قشم به عنوان منطقه آزاد تجارى و عنايت دولت جمهورى اسلامى به گسترش اقتصادى اين جزيره سازه هاى مختلفى اعم از مسکونى، تجارى، صنعتى در مناطق مختلف اين جزيره در حال ساخت بوده و يا در آينده ساخته خواهد شد. به همين منظور شناسايى رفتار زمينهاى اين جزيره در مقابل سازه هاى ساخته شده ضرورى به نظر مى رسد.
بررسى انجام شده بيشتر در بخش شمال شرقى و شرق جزيره که بيشترين سازه ها در آن نواحى در حال ساخت مى باشد متمرکز شده است پس از انجام عمليات حفارى و انجام آزمايشات صحرايى (نفوذ استاندارد، بارگذارى با صفحه و اندازه گيرى سختى سنگها در محل) و آزمايشگاهى (دانه بندى خاکها، حدود اتربرگ، مقاومت تک محورى خاک و سنگ، مقاومت سه محورى خاک و سنگ، برش مستقيم خاک، تورم خاک، تحکيم و...) و بررسيهاى زمين شناسى صحرايى با توجه به گسترش سازندهاى مارنى و مساله ساز بودن اين سازه ها مى توان زمينهاى اين منطقه را از نظر زمين شناسى مهندسى و ارتباط آنها با سازه هاى عمرانى در سه گروه بشرح زير جاى داد:
الف- مناطقى که خارج آب بوده و کمتر تحت تاثير امواج دريا و نوسانات آبهاى زيرزمينى قرار مى گيرند.
ب- مناطق ساحلى که مرتباٌ تحت تر و خشک شدن آب دريا قرار مى گيرند.
ج- زمين هاى بازيافتى
بررسيهاى انجام شده نشان مى دهدکه:
گروه اول از نظر سازه اى در صورتى که اصول اوليه طراحى پى مراعات گردد هيچ مشکلى نخواهند داشت.
در مناطق گروه دوم که خود به دو بخش سست و سخت تقسيم مى گردند در بخش سخت هيچ مشکل مقاومتى و نشست سازه اى با توجه به سازه هاى ساخته شده و در حال ساخت مشاهده نمى گردد. اما براى سازه هاى سنگين بايد مطالعات بيشترى انجام پذيرد. در بخش سست اين زمينها بايد سازه ها با دقت بيشترى ساخته شوند و از پى هاى مناسب مناطق سست استفاده گردد.
گروه سوم که زمينهاى بازيافتى مى باشند در صورتيکه بازيافت آنها در مناطق سخت انجام شده باشد و ضخامت خاکريزى نيز قابل ملاحظه نباشد مشکلى نخواهند داشت در غير اينصورت نيازمند توجه بيشترى خواهند بود.



منابع:

محمد رضا نيکودل- مجتبى حيدرى-ماشاء الله خامه چيان
بيست و ششمين گردهمايى علوم زمين
شهريور 1376
http://www.gsi.ir/General/Lang_fa/Page_25/DataId_281

نمایش: 2920 بار

79