در منطقه دچار انزواي هنري هستيم

به گزارش موج به نقل از روابط عمومي جشنواره بين المللي فيلم کيش، معلم افزود: تاکيد بر مشترکات و جلوگيري از بروز مسائلي که منجر به تفاوت هاي نگرشي ما در منطقه مي شود مهمترين نقش راهبردي جشنواره کيش است و طبيعتا بايد مسايلي را نشان داد که موجب وحدت شود و نه تفرقه که نمايش صحيح اينها مي تواند ايران را از انزواي هنري درمنطقه اي بيرون بياورد.

وي ادامه داد: ما در حال حاضر در منطقه دچار انزواي هنري هستيم و دليل آن اين است که متاسفانه در ايران سازوکارهايي که موجب مشارکت فعال در منطقه مي شود بسيار ضعيف است و چون نهايتا تنها به چهارچوب توليد داخلي فکر شده به همين دليل نتيجه اي نمي شود گرفت.

اين منتقد و نويسنده با اشاره به هدف جشنواره فيلم کيش و مشترکاتي فرهنگي و آئيني کشورهاي منطقه خاطرنشان ساخت: به هر حال زمينه هاي بروز ميراث فرهنگي متفاوت است.
مثلا ما با کشورهاي فارسي زبان منطقه ميراث مشترک فراواني داريم و يا در آسياي ميانه و قفقاز افسانه هاي مشترک داريم و تمامي آن کشورها افسانه هاي ايراني را مي شناسند.
به هر حال مجموعه بازتاب هاي فرهنگ در زمينه هاي مختلف هست مانند قصه هاي مشترک و تاريخ مشترک که با اين مجموعه کشورهاي همسايه داريم به خصوص در آسياي ميانه و مسايل ديني که البته نه به عنوان شيعه يا سني بلکه اساسا به عنوان مسلمان با اين کشورها اشتراک داريم.
البته يکسري ظرافت هايي هم وجود دارد در مورد فيلم هايي که بتواند در بين اقوام مختلف ارتباط برقرار کند و بايد از مسايل تفرقه برانگيز، و نکاتي که صرفا مربوط به سرزمين و ملي گرايي مي شود، پرهيز شود.

به گفته وي ما بايد روي نقاط مشترک اقوام کارکنيم که مشترکات فراواني هم دارند.
مثلا ما با کشورهايي نظير آذربايجان، ارمنستان، قرقيزستان، ترکمنستان و گرجستان تاريخ مشترک داريم که بخشي از آنها جزو ايران بوده اند و کشورهايي نظير پاکستان، تاجيکستان و افغانستان با ما زبان مشترک دارند و از سوي ديگر با کشورهاي حوزه خليج فارس نيز دين مشترک داريم.
در حال حاضر معتبرترين تجار امارات ايراني ها هستند و بحرين نيز که اساسا يکي از استانهاي ايران بوده است و عملا مي شود گفت که بخش گسترده اي از قابليت گفت وگو را با کشورهاي منطقه دارا هستيم، اما اينکه چه کسي تشخيص بدهد مسايل مورد نياز کدام است در واقع يک جور عملا مشترکات را بدست آوردن و در طبل تفرقه نکوبيدن است.
معلم يادآور شد: براي تشخيص اين مسايل احتياج به يک اتاق فکر است مثلا ما قهرماناني داريم که در منطقه مشترک هستند، کوروش را در تمامي کشورهاي منطقه و جهان مي شناسند.
زمينه بروز عادت ها و سنت هاي زندگي که وجه مشترک دارند يا افسانه هاي ما تماما قابليت کار را دارند که مي توانند در اين مرز مشترک مطرح شود و گسترش پيدا کند.
اما مشکلي که ما داريم اين است که وقتي داريم روي چنين موضوعاتي کار مي کنيم به دليل اينکه دسترسي به بازار آنها را نداريم و آنرا شناسايي نکرده ايم اساسا موقعيت فرهنگي آنها را نمي شناسيم و فيلم ها ابتر مي مانند.
وي اضافه کرد: اساسا من اين اراده را در بين مسولانمان نمي بينم که و اين نگاه بايد در بخش مديريتي اصلاح شود و از يک نگاه نفت محور بايد به يک نگاه فرهنگ محور برسيم.
متاسفانه ما هنوز نگاهمان همان نفت محور و متکي به فرش و پسته و در اين ميان به هيچ عنوان نقش پررنگ فرهنگ را درک نکرده ايم.

معلم با اشاره به مناطق آزاد و نقش جشنواره و سينما در اين راستا افزود: به اعتقاد من ما در خصوص مناطق آزاد بيشتر از جنبه تجاري فکر کرده ايم و زياد به فکر جنبه هاي فرهنگي اش نبوده ايم.
در حاليکه اگر مي خواهيد اين ديدگاه مسايل فرهنگي را نيز شامل شود طبيعتا بايد مدل اين قضيه اول نوشته شود و برايش بودجه در نظر گرفت و براي اينکه مناطق آزاد ما بتوانند به درستي از طريق مديوم سينما به دنيا معرفي شوند بايد يک باز تعريف اساسي به لحاظ مسايل فرهنگي داشته باشيم.

خبرهای مرتبط