تالار گفتمان این پایگاه اطلاع رسانی، محلی برای طرح بحث ها و گفتگوهای مفید در مورد موضاعات مهم مرتبط به جزیره و چاره اندیشی و یافتن راه کار توسط همه کسانی که دل در گرو جزیره داشته و علاقه مند به پیشرفت آن در همه زمینه ها (بویژه بعد فرهنگی) و حمایت و حفاظت از داشته های آن اعم از طبیعی و فرهنگی هستند میباشد.

از همه عزیزان تقاضا میشود در زمینه هر یک از موضوعات تعریف شده باب گفتگو را باز نمایند و اگر زمینه های جدیدی وجود دارد که در تالار گفتمان تعریف نشده اند پیشنهاد نمایند تا تعریف گردد.

چند نمونه:
1- گفتگو در مورد چگونگی تعامل و هم فکری بین دانش آموزان، دانشجویان، فارغ التحصیلان دانشگاهی جزیره
2- چاره اندیشی در مورد معضلات زیست محیطی و حفاظت از منابع طبیعی جزیره
3- آسیب شناسی فرهنگی و چاره اندیشی برای رفع آنها و ارتقاء سطح فرهنگی
4- راه کارهای اشتغال زایی و خود اشتغالی
5- حمایت از مستمندان و کاهش تکدی گری در جزیره
6- توسعه روستاهای جزیره و توجه به مناطق محروم بویژه روستاهای غرب جزیره
7- چگونگی تعامل بین جزیرتی های مقیم خارج از کشور با جزیره نشینان
و بسیاری موضوعات دیگر

بنام خدا
باسلام
چراقایقهای گردشی جنگل حرا برای ایمنی مسافرین جلیقه نجات به انها نمیدهند وچرا کنترلی دراین خصوص صورت نمیگیرد؟

با سلام
ضمن تشکر از اظهار نظر و انتقاد طرح شده، به عرض میرساند:
1- شاید با این تفکر که احتمال واژگونی قایق ها با توجه به آرام بودن آب دریا و سرعت کم قایق ها بسیار کم می باشد و از سویی عمق آب نیز زیاد نمی باشد. البته بنده نیز معتقدم همین احتمال کم را نیز نباید نادیده گرفت و جان انسان ها را به خطر انداخت آن هم در شرایطی که هزینه قابل توجهی برای یک گشت کوتاه در جنگل حرا از مسافرین دریافت میشود.
2- باید دنبال متولی آن گشت که قطعا اداره بنادر و کشتیرانی نیست لا جرم معاونت سیاحتی سازمان منطقه آزاد و مسئولان محلی همچون شورای اسلامی روستای طول و دهیاری آن هستند. فکر میکنم چون این نهادها در این زمینه تخصصی ندارند لذا توجهی به این نکات نمی نمایند. از سویی باید دید آیا آماری در مورد واژگونی قایق ها در این منطقه وجود دارد که مسئولان را به فکر اجباری کردن استفاده از جلیقه نجات نماید.

اگر متولی آن معلوم باشد قطعا می توان با فشار آوردن به آنها این مورد مهم را اجرایی کرد. البته با اعتراض یک یا دو نفر چیزی تغییر نمی کند بلکه باید این خواسته (یا هر خواسته دیگری در هر جای دیگری) از حمایت و پشتوانه قوی مردمی برخوردار باشد و چون متاسفانه در جامعه ما بر خلاف جوامع پیشرفته از تشکل های مردمی و سازمان های مردم نهاد خبری نیست و به واقع جامعه مدنی پا نگرفته است لذا این خواسته ها معمولا ناکام می مانند.

بدون وجود تشکل های مردمی تخصصی در حوزه های مختلف همچون امداد و نجات، حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست و غیره پیگیری چنین مسائلی کمی سخت است. عرف این است که در چنین مواردی عریضه ای نوشته شده و اقدام به جلب حمایت و جمع آوری امضا میشود که این خود شروع کار است و در مرحله باید باید بصورت جدی از طریق متولیان امر پیگیری شود تا شاید به نتیجه برسد. در این مسیر معمولا نهادها هر کدام مسئولیت را به دیگری حواله نموده و از مسئولیت شانه خالی می کنند ضمن اینکه معمولا پیگیری های اداری زمان بر است و آدمی خسته شده و آن را ناتمام رها میکند.

لطفا هر بحثی را با افزودن موضوع جدید آغاز نمائید و از در هم آمیختگی موضوعات اجتناب شود.